visie-voluitVisie Vrij Voluit Leven

Wij, mensen, zijn één. Ons lichaam, ons denken en onze spiritualiteit hebben onderling effect op elkaar. Zolang we leven, zijn lichaam, ziel en geest onlosmakelijk met elkaar verbonden. Gaat het mis met ons lichaam, bijvoorbeeld omdat we bedorven voedsel aten, dan voelen we ons te ziek om te denken of aandacht te geven.
'Negatieve gedachten' hebben op hun beurt effect op onze lichaamshouding, immuniteit en energie. En wie zich gedragen voelt en met anderen verbonden, leeft langer en gelukkiger.

Ons lichaam – onderbewuste – database

Ons lichaam is onze meest compacte manier van bestaan. ‘Wie we zijn’ wordt grotendeels bepaald door onze ervaringen, van kleins af, feitelijk al vanaf onze conceptie. Ervaringen zelf zijn clusters van zintuiglijke signalen die, samen met de evaluatie ‘dat voelt goed’ of ‘dat is pijnlijk’ samengevoegd en opgeslagen worden tot herinneringen. Van bij de aanvang hebben onze hersenen alle zintuiglijke waarnemingen op deze manier weggeschreven en opgeslagen.

In die zin is ons onderbewuste een opnametoestel, het bevat alle gegevens van ons leven. Het is dus één grote database van geëvalueerde zintuiglijke ervaringen. 

Uit deze evaluaties van ervaringen trekken we conclusies: onze overtuigingen. Deze worden gerangschikt in grotere gehelen die we ‘normen’ en ‘waarden’ noemen. Wanneer we deze spontaan tonen in ons gedrag, dan wordt zichtbaar of we op dat moment ‘open’ of ‘verdedigend’ (reactief) zijn. Doorgaans is het fijn omgaan met open mensen en zijn mensen die defensief doen, moeilijk in de omgang.

Mijn onderzoek naar de ethiek van het professionele gespreksproces heeft uitgewezen dat er slechts twee mogelijkheden zijn. Ofwel zijn we open en dan kunnen we al onze vaardigheden inzetten, ofwel zitten we in de verdediging. We kunnen heel snel defensief worden, zelfs zonder dat we het bewust merken. Plotseling zijn we ‘uit de flow’, duikt irritatie op of haken we af. Zodra we reactief worden, nemen we de ander waar ‘als vijand’ waartegen we ons moeten verdedigen (vechten), van wie we moeten vluchten of ten aanzien waarvan we dichtklappen (bevriezen). Mijn onderzoek heeft uitgewezen dat deze vijandige respons niet te wijten is aan wat de ander doet. Die heeft te maken met de zintuiglijke signalen die de persoon waarneemt. Komen drie zintuiglijke signalen overeen met een eerdere situatie waarin de persoon controleverlies leed, dan gaat het lichaam nu weer in alarm. Aangezien we de ander dan waarnemen ‘als vijand’ komt het ons over dat ‘het aan de ander ligt’.
Ben ik bijvoorbeeld ooit belachelijk gemaakt in groep door iemand met een rode pull en donkere ogen, dan is het in groep zijn met iemand met donkere ogen en een rood kledingstuk voldoende om mijn lichaam weer in alarm te brengen. Zodra dit alarm zich meldt, zie, hoor en voel ik antipathie voor deze persoon of voel ik mij niet lekker in deze groep. Ik zal mij lastig gedragen en dit uitdrukken in irritatie (vechten) of in ongemak of vermoeidheid (vluchten of bevriezen). Doe ik irritant, dan zal deze persoon of groep dit ervaren als mijn aanval. De cirkel van agressie is begonnen…
Wanneer we ons irriteren, ligt het dus aan ons eigen onderbewuste vergelijkingsmateriaal.

visie1
Uit mijn onderzoek komt naar voren dat de situatie in het heden dit zintuiglijk oproept. Van alle zintuiglijke signalen die we dagdagelijks waarnemen, moeten er zich slechts drie herhalen om ons lichaam in hetzelfde alarm te brengen als toen we controleverlies leden.

Deze vaststelling heeft gevolgen voor ons zelfverstaan en voor onze kijk op hoe wij kunnen leren. Vaak kunnen we niet achterhalen wat de concrete aanleiding is voor een zelfbeveiligende impuls. Dit achterhalen is ook een moeilijk en vaak pijnlijk proces. We hebben lang gedacht dat ‘wanneer ik weet hoe het komt, ik het kan veranderen’. Doch dit klopt niet: het onderbewuste reageert met een directe en snelle impuls die we alleen met uiterste wilskracht kunnen tegenhouden, niet veranderen. De irritatie of het ongemak blijft aanwezig. Vergelijk het met een opnameapparaat dat is teruggespoeld en op een andere plek is aangezet waardoor het oude zelfbeveiligende gedrag opnieuw afspeelt.
Weten wat er in ons verleden is gebeurd, leidt dus wel tot bewustzijn, maar niet tot andere impulsen!

Blokkerende overtuigingen zijn te wijzigen en de stress die opkomt bij oude herinneringen is te transformeren in vredevol loslaten. Storende impulsen veranderen echter niet door tegen onszelf in te praten, erop te letten of ‘positief te denken’. Dat zijn bewuste acties, terwijl de storende impulsen snel en automatisch uit het onderbewuste opkomen. De stoorzenders zijn dus alleen te veranderen door de logica van het onderbewuste te volgen.
Met de methodes die we tijdens de sessies gebruiken kan dat eenvoudig, snel en efficiënt. De technieken verankeren ons verlangen in onderbewuste automatismen. Zo geraken we ‘als vanzelf’ open, creatief en vol mogelijkheden. ‘Als vanzelf’ want ons onderbewuste is enorm krachtig en werkt veel sneller dan ons bewustzijn (zie verder bij ‘bewustzijn’).

Om het onderbewuste te veranderen, moeten we communiceren in de taal van het onderbewuste. Omdat het onderbewuste onze lichaamsprocessen regelt, maken we via het lichaam, d.m.v. spiertesten, contact met het onderbewuste. We veranderen het onderbewuste ook via hele-brein houdingen, bewegingen en/of energiefocus. Doel is ons volle potentieel aan mogelijkheden voorradig te hebben: dus zowel onze linker- als rechterhersenfuncties.

visie2 
Het onderbewuste houdt van herhaling, van gewoonten. We volgen dus een vaste procedure (dat noemen we een balans) die we telkens weer herhalen. Zo geraakt ons lichaam eraan gewend.
In het onderbewuste is het ‘altijd nu’. De taal die we gebruiken om te veranderen zal dus in tegenwoordige tijd zijn.
Het onderbewuste registreert letterlijk en concreet (zintuiglijk). Onze ondersteunende overtuigingen zullen dus helder en eenduidig moeten zijn. Wanneer ze te abstract geformuleerd zijn, vertalen we ze in ‘onderbewuste’, dus zintuiglijke taal.
Door de taal van het onderbewuste te spreken, kunnen we via ons lichaam met ons onderbewuste communiceren.

Onze geest – bewustzijn – denken, aandacht en wil

Ons bewustzijn is alles wat ons ‘voor de geest komt’: alles wat we denken, waar we aandacht aan geven, waarop we onze focus richten. De hoeveelheid informatie die we bewust kunnen verwerken, is veel kleiner dan wat ons onderbewuste aankan.
Zorgt ons onderbewuste voor ons automatische gedrag, ons bewustzijn bedenkt nieuwe strategieën. Het is ‘geestig’ iets nieuws te bedenken, iets op te merken of aandacht te geven. Dat geeft vreugde, maakt ons levendig.

Onze bewuste geest wil begrijpen en daarover oordelen vormen. Het stelt doelen en evalueert resultaten. Bewustzijn maakt het mogelijk dat we doelgericht leven, ons inzetten en engageren. Door bewust onze aandacht te richten, concentreren we ons op wat we in ons leven willen bereiken. We zetten onze wilskracht in om door te zetten.

Veranderen
Ons bewustzijn bepaalt of we willen veranderen en hoe we dat willen doen. Dat is onze keuze. Of ons gedrag daadwerkelijk verandert, hangt echter lang niet alleen af van onze wilskracht. Ons gedrag wordt immers voor minstens 95% bepaald door onze onderbewuste impulsen en slechts voor 1 à 5% door ons bewuste denken. Dat geeft te denken…

bruce-lipton

Willen we daadwerkelijk ons gedrag veranderen, dan helpt het om een duidelijke bewuste beslissing te nemen (1 à 5%) en vervolgens het gewenste gedrag in onze onderbewuste impulsen (95%) te verankeren zodat veranderen als vanzelf gaat.

Evidence-based werken
Ons bewustzijn wil graag begrijpen wat er gebeurt. Daarom respecteren we de rol van het bewustzijn. Iedere stap is wetenschappelijk onderbouwd en in die zin evidence-based. Hoewel onze bewuste geest veel minder tastbaar is dan ons lichaam (onderbewuste), kunnen we ons bewustzijn inmiddels zichtbaar maken door EEG (Electro Encefalogram). Dat meet de elektrische signalen in onze hersenen.

Wat opmerkelijk! Zijn we open (in hele-brein), dan zijn elektrische signalen te zien in beide hersenhelften. Ervaren we stress, dan is slechts één hersenhelft actief. Vandaar dat stress leidt tot concentratie- en leerproblemen. Is alleen onze linkerhersenhelft actief, dan missen we de nodige emoties om de leerstof te verankeren. Is alleen onze rechterhersenhelft actief, dan zijn we niet nuchter genoeg om bij de leerinhoud te blijven. Doordat we niet ons hele potentieel inzetten, maakt stress ook heel moe. Leven is dan niet plezierig, maar een zware opgave. Om open en vreugdevol te leven, is dus een hele-brein nodig.

Hebben wij last van blokkerende overtuigingen of zijn we gestresseerd, dan is slechts de helft van ons brein actief. Transformeren we deze overtuigingen of stress, dan is op EEG te zien dat we weer ons hele-brein ter beschikking hebben.
Dat betekent dus dat het toepassen van de gepaste technieken ons brein binnen de 10 minuten weer in balans brengen. Want ‘hele-brein is hele-mens’: we kunnen ons weer concentreren en krijgen weer gevoelscontact.

Onze ziel – Hogere bewustzijn – energie, uitstraling en flow

Onze ziel is het minst tastbare van ons mens-zijn. Toch zijn we het erover eens dat we méér zijn dan ons bewustzijn en ons onderbewuste.
Sommige mensen drukken dit ‘méér’ uit in religieuze woorden. Ze zijn ‘in contact met het Goddelijke’ of ‘bezield door de Geest’ of ‘in gesprek met Jezus of Maria’. 

Anderen voelen zich meer thuis in termen zoals ‘Wijsheid’ of ‘Hogere Intuïtie’. Ze zeggen verbonden te zijn met de natuur of met de mensheid als geheel. Ze voelen aan ‘wat goed is voor ons’ of weten wat ze te doen hebben in momenten waar het er op aankomt.

De kern van onze ziel raakt aan onze persoonlijke uniciteit en onze verbondenheid met alles en iedereen. En iedere mens heeft, passend bij zijn of haar levensgeschiedenis, een manier om dit unieke van zichzelf en dat verbonden-zijn met anderen vorm te geven in zijn of haar leven.

 

De verbindende werkzaamheid van het Hogere Bewustzijn
Zelf gebruik ik beelden in een poging om de verbindende werkzaamheid van dit onzichtbare te bevatten.
Een geliefd beeld is dat van atomen. Tussen de positief geladen atoomkern en de negatief geladen neuronen (samen 1 % materie) bevindt zich 99% elektromagnetisch geladen lege ruimte. 
Inmiddels weten we dat deze elektromagnetische ruimte de ideale plaats is om informatie op te slaan. Alles wat deel uitmaakt van onze leefwereld, mensen, planten, dieren, stenen, … bestaat uit dergelijke atomen. Ik stel mij voor dat deze lege ruimtes (vol informatie) met elkaar communiceren. 
Dan kunnen we via de ‘lege ruimte van atomen’ informatie uitwisselen met elkaar en met het Universum. Dat zouden we ‘uitwisseling op zielsniveau’ kunnen noemen.

Een ander beeld is dat van informatie uitwisseling via golven energie. Vanuit de kwantumfysica weten we dat aandacht geven aan iets / iemand daarmee verbinding bewerkt. Aandacht is dan een golf van informatie tussen twee bronnen. Blijkbaar zijn we onzichtbaar met elkaar verbonden. Onderzoek heeft inmiddels uitgewezen dat wanneer iemand een ontdekking doet aan de ene kant van de wereld, een gelijkaardige ontdekking gebeurt op andere plekken. We wisselen blijkbaar informatie uit ‘via de verbinding tussen onze zielen’, wat niet noodzakelijk doordringt tot onze bewuste geest.

visie5
Nog een beeld. Nemen we ‘de big bang’ theorie serieus, dan zijn we ooit, voorafgaand aan deze ‘big bang’ hoe dan ook één geweest, één met alles wat nu bestaat. Ook dat is een manier om ons voor te stellen hoe het komt dat we, hoewel we van elkaar onderscheiden zijn en ieder een unieke levensweg bewandelen, toch met elkaar verbonden zijn.

We kunnen deze verbinding met elkaar, die het beste met ons voor heeft, ook ‘gewoon’ God noemen of het Goddelijke. Alleen heeft dat het nadeel dat we direct associaties maken met de organisaties die ontstaan zijn rond dit woord: godsdiensten en religies. Zoals alle organisaties, lijden deze aan de beperkingen van hun collectief onderbewuste…
Het blijft dus zoeken naar woorden en beelden die de verbinding met elkaar – die inderdaad heilig is – vormgeeft.

Wij zijn één in lichaam, ziel en geest. Ervaren we deze eenheid tussen onderbewustzijn, bewustzijn en Hogere bewustzijn, dan kennen we vrede. Zoals aangegeven, zitten eerdere levenservaringen deze vrede nogal eens in de weg. En dan willen we veranderen.

Veranderen in de richting van vrede en co-creativiteit

Veranderen is het mooiste dat er is, het is de co-creatie van een nieuwe wereld waar wij deel van uitmaken. Eindelijk vrede. Ieder stukje dat wij bijdragen, maakt vrede in de wereld meer mogelijk.

Alan Seale schetst vier niveaus van verandering om deze vrede mogelijk te maken. Hoe dieper we doordringen in de eenheid en onze unieke plaats daarin innemen, hoe meer we co-creator worden van onze werkelijkheid. Zolang we onszelf zien en beleven als slachtoffer – en anderen dus als dader – blijven we verstrikt in drama.

We kunnen onze problemen zo niet oplossen. Stappen we uit deze zienswijze, dan gaat een nieuwe wereld open, een wereld van vrede en creativiteit.

visie6

"Nu kan ik mij engageren om mijn leven als leerkans te zien. Er is namelijk een uitweg uit drama en oplossing: de ommekeer naar Vrij Voluit Leven!"